Nieuws
04-09-2016 door DVDP

Uitstap naar de moerassen van Harchies

Uitstap naar de moerassen van HarchiesDoor Luk Neujens.
twerkporn

Met bijna twintig jonge en nog jongere mensen bracht Vogelwerkgroep Vlaamse Ardennen Plus zondag een bezoek aan de moerassen van Harchies. Het weer zat bijzonder goed mee (we kregen slechts enkele stortbuien over ons heen, maar verder was het relatief warm) en na een mooie situatieschets van Ludo over het ontstaan van het gebied, konden we op zoek naar de bewoners van de vijvers en moerassen.

Al vrij snel maakten we kennis met een twaalftal Koereigers (oranje/gele bek!) die deden wat een Koereiger moet doen: tussen het vee laveren en insecten eten. Even verderop konden we ons vergapen aan een gemengde groep mezen –Pimpelmees, Staartmees, Matkop- terwijl een Cetti’s Zanger zich van zijn luidruchtigste kant liet horen.

Op het pad tussen twee grote vijvers begon dan het serieuzere werk: het verschil tussen Krakeend en Wilde Eend, wat is een eclips- of overgangskleed, hoe komt het dat Kleine Zilverreiger (gele tenen!), Grote Zilverreiger (gele snavel!), Koereiger… hier vroeger bijna niet te zien waren en nu min of meer ‘gewoon’ zijn? Is die kleine fuut daar een juveniele Fuut of een Dodaars? Oh ja, een Geoorde Fuut is dus ook familie van die Dodaars? Met telescopen en verrekijkers werd het overvliegende en ronddobberende en duikende educatief materiaal bekeken en bestudeerd. IJsvogel liet zich horen, een mannetje Bruine Kiekendief kwam zijn rietveld (50 ha!) inspecteren en – denkend aan Cruyff: “elk paaltje heb z’n Aalscholver”.
We probeerden elkaar wat plaats te gunnen in de kijkhutten langs het traject, zodat iedereen de kans kreeg de vogels rustig te bekijken.

Met Torenvalk, Lepelaar (4 stuks! Een bek als een flink uit de kluiten gewassen houten lepel!), Zwartkop, Zomertaling en nog een pak andere dan de vermelde soorten zaten we aan een lijst van rond de veertig soorten. Voor elk wat wils: de beginnende vogelkijker leerde wat bij over vogels die niet dagelijks te zien zijn, de meer ervaren mensen konden kennis doorgeven en soorten zien die in onze regio slechts zelden voorkomen. Voor elk wat wils ook in déze zin: ondanks het niet zo zonnige weer zagen we Houtpantserjuffer, Paardenbijter en Klein Geaderd Witje en misschien net dankzij de regen kruiste een Alpenwatersalamander ons pad (werd hem trouwens bijna fataal, al dat gekruis… pas op!, oef!).

animal sex
Tjah, dan kunnen we eindigen met een cliché zeker: “het was een geslaagde uitstap”, maar eerlijk waar: wat mij betreft was het dat ook: met een leuke bende heel wat verschillende dieren gezien in een mooi gebied, niet eens zo ver van de Vlaamse Ardennen vandaan.
28-08-2016 door DVDP

Verlengd weekend in Nederename

Verlengd weekend in Nederename
Een visarend steelt al enkele dagen de show in Nederename. Het juveniele dier werd zaterdag voor het eerst gezien door Davy in Heurne. 's Avonds werd de visarend jagend gezien bij de Putten VDM in Nederename. Ook op zondag en maandag werd deze magnifieke rover gezien op dezelfde plaats.

Het gebeurt niet elk jaar dat deze soort blijft pleisteren in de regio. Meestal wordt deze zeldzame doortrekker overvliegend gezien in het voor- en najaar, al blijft het hier bij ons maar bij enkele waarnemingen per seizoen. Toevallig was er dit jaar ook een visarend die drie dagen verbleef in de omgeving van Ronse in april (DVE).

Misschien is de visarend van Nederename ook vandaag nog te zien?

Foto: juv visarend, Nederename, Putten VDM door Jacques Vanheuverswyn.
27-08-2016 door DVDP

Opportunist

Opportunist
Door Gunther Groenez.

Als holenbroeder houdt de kerkuil van rustige, donkere nestplaatsen. Tegenwoordig worden steeds meer kerktorens en andere gebouwen afgesloten met gaas om verwilderde duiven te weren. Zo verdwijnen jammer genoeg ook uitstekende broedplaatsen voor de kerkuil. Ook de klassieke oude boerenschuren worden meer en meer vervangen door geheel gesloten loodsen.

Het beschermen van de resterende broedplaatsen en het creëren van nieuwe broedgelegenheid door het plaatsen van nestkasten in gebouwen is een van de hoofddoelstellingen van de Kerkuilenwerkgroep.. Door de jaarlijkse controle van de nestgelegenheden en het ringen van onze vogels leren wij hoe de kerkuilenpopulatie evolueert.

Een kennis meldde eerder een onbekende huisbewoner te hebben opgemerkt die zich zou ophouden in een gat van zijn schoorsteen. Eerst werd geopteerd voor steenuil, die zich trouwens helemaal thuis zou voelen in de stenen buitenschouw. De eigenaar besloot om s’ avonds, net nadat de schemer was ingetreden, de wacht te houden en zich onopgemerkt op te stellen en af te wachten welk dier zijn schouw zou verlaten of binnendringen. Zijn verwondering was groot toen een kerkuil het gat verliet. Zwevend en geruisloos verliet de kerkuil zijn woning richting een nabijgelegen landbouwbedrijf. Dan weet je meteen wel waar de kerkuil gaat jagen voor zijn eerste avondmaal. Enkele minuten later groeide de verbazing omdat er een tweede exemplaar het gat verliet.

De eigenaar besloot me te contacteren voor meer info want de kerkuilen kunnen niet meer verblijven in de schoorsteen wanneer er warmte van de kachel de schouw verlaat. Naast het huis is er een schuur met afgesloten zolder waar we een broedbak mogen plaatsen. Het Regionaal Landschap zal zorgen voor de nestbak en uitvliegpijp.

We danken uiteraard de eigenaar van harte omdat hij nestgelegenheid wil schenken voor deze mooie zeldzame broedvogel.

Foto: Kerkuil door Gunther Groenez.