Op stap naar Les Marais d’Harchies en Frasnes-les-Bassins

Na een kurkdroge zomer was op de vooravond van de herfst de natuur bijzonder in haar nopjes met een hele voormiddag regen. Sommige vogels net iets minder .Vrolijk gestemd vertrokken we met een groep van twintig enthousiastelingen naar Les Marais d'Harchies, de oudste Ramsar-wetland site van Wallonië (1986). Het was leuk om vast te stellen dat alle krakkemikkige betonnen schuilhutten vervangen zijn door mooie nieuwe houten constructies. Ze kwamen goed van pas, want ondanks de voorspellingen dat het in Harchies droog zou blijven, had de wind er anders over beslist en werden ook wij kletsnat.

Onder aanhoudende regen en beperkte zichtbaarheid bleven de zeearend en andere roofvogels weg, maar verzamelden we toch een mooie lijst waarnemingen.

De statige jongens strak in 't witte pak: koereiger, kleine zilverreiger, grote zilverreiger, lepelaars…

Een mooie variatie eenden soorten: wilde eend, krakeend, kuifeend, tafeleend, slobeend, wintertaling.

Waterhoenen, meerkoeten en krijsende waterrallen, waarvan er ééntje mooi in beeld kwam, rustig foeragerend in het riet. Met het grijze weer en weinige licht moet die gedacht hebben dat het al valavond was ! Wat een prachtig gekleurde moerasvogel en wat was het genieten om die zo mooi en lang te mogen observeren. Zijn gekrijs staat in schril contrast met de pracht van zijn verenpak!

Ondertussen kwam een elegante vlucht kluten landen. Zij vulden het lijstje steltjes aan: bontbekplevier, bonte strandloper, kievit, watersnip, kemphaan en kemphaan 'Mister Mistery'.In de ruigtes en wilgenstruwelen werden we vrolijk van matkop en glanskop samen met staartmees, koolmees, pimpelmees, boomkruiper, roodborst, tjiftjaf en Cetti's zanger. Wie had dertig jaar geleden gedacht dat we vandaag nog amper zouden opkijken bij het horen van een Cetti's zanger en een vreugdedansje zouden doen voor matkop, merkte onze voorzitter op? Klimaatverandering zwart op wit in the field.

De voormiddag liep op zijn einde, de wolken dreven stilaan weg en de lucht brak open. Een bruine kiekendief en een torenvalk kwamen hoopvol kijken of ze eindelijk hun ontbijt bij elkaar konden rapen.

We zakten in de namiddag nog kort even af naar Frasnes-les-Bassins waar moeite noch kosten zijn gespaard om de oude industriële site van de suikerfabriek van Frasnes-les-Anvaing om te tunen tot een 20 ha groot natuurreservaat, waarvan 6 ha toegankelijk is voor het publiek.